واسه پر کشیدن من *** خواستی آسمون نباشی حالا پر پر می زنم تا *** همیشه آسوده باشی دیگه نه غروب پاییز *** رو تن لخت خیابون نه بیاد تو نشستن *** زیر قطره های بارون واسه من فرقی نداره *** وقتی آخرش همینه وقتی دلتنگی این خاک *** توی لحظه هام می شینه تو میری شاید که فردا *** رنگ بهتری بیاره ابر دلگیر گذشته *** آخرش یه روز بباره ولی من می مونم اینجا *** با دلی که دیگه تنگه می دونم هر جا که باشم *** آسمون همین یه رنگه
نوسندگان
